Bewustzijn oordeelt niet

Glimlach, traan, vreugde, verdriet als bewustzijn?

Wat als bewustzijn alles omvat?

Zoals het buiten keihard regende, regende mijn ogen onlangs net zo hard mee…
Met mijn hoofd vol met snot, tranen en shitzooi haalde ik wat enkele Access tools tevoorschijn die ik me op dat moment nog kon herinneren. Het ‘voelde’ alsof er geen één werkte want die innerlijk kraan lekte nog steeds!
Ik voelde me als een slechte facilitator/ lifecoach  voor mezelf, en bleef hangen in die negatieve spiraal..

Een collega en vriendin merkte energetisch dat het niet goed ging met me en ze stuurde me een berichtje dat ze even langskomt. Ik zei dat ik geen goede gezelschap was, het was al avond en het regende keihard en bla bla bla.
Ze reageerde niet daarop, ik kon zien dat ze mijn berichten heeft gelezen. Ik zocht naar betere smoesjes maar ze wou niks horen en zei dat ze al onderweg was.

Bij mij thuis aangekomen liet ze me huilen, ze gaf me af en toe knuffels en ze vroeg me of ze mijn bars mocht runnen. ‘Ja’ zei ik tegen die laatste en ik was opgelucht dat ze niet in de rol van een lifecoach of motivatespreker zat.
De bars sessie die ze me gaf voelde als een kadootje, de scherpe punten van het verdriet dat ik ervoer als keiharde hagels werd zachter en zachter…
Na het barskadootje ging ze naar huis, met droge rode ogen ging ik naar bed en sliep ik die nacht heerlijk door.

De volgende dag merkte ik dat het bijzonder was, die avond. Ze faciliteerde me niet en was volledig aanwezig. Verdriet en tranen worden vaak gezien als iets mis is en gefixt ‘moet’ worden. Dat deed ze niet, ze liet me gewoon zijn.

En dat had ik even nodig; gewoon zijn. Ook al betekende dat, verdrietig zijn…

Want bewustzijn/consciousness omvat alles (dus ook verdriet) en oordeelt niets. 

Wat zie en oordeel jij in je leven als iets verkeerds of fout? 
Wat als ze bij het bewustwording horen?